حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كُنْتُ رِدْفَ أَبِي طَلْحَةَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدَمِي تَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَأَتَيْنَاهُمْ حِينَ بَزَغَتِ الشَّمْسُ وَقَدْ أَخْرَجُوا مَوَاشِيَهُمْ وَخَرَجُوا بِفُئُوسِهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ وَمُرُورِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ " . قَالَ فَهَزَمَهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Аффон ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, бизга Собит Анас (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Хайбар куни мен Абу Талҳанинг орқасида эдим, оёғим Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг оёғига тегиб турарди. (Анас) деди: Биз уларнинг олдига қуёш чиқаётган пайтда етиб келдик. Улар чорваларини чиқарган ва белкурак (чўкичлар)и, саватлари ва каноплари билан чиққан эдилар. Улар дедилар: «Муҳаммад ва қўшин!» Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавмнинг майдонига тушганимизда, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон бўлади!» (Анас) деди: Шунда Аллаҳ азза ва жалла уларни мағлуб қилди.