حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَى خَيْبَرَ لَيْلاً، وَكَانَ إِذَا أَتَى قَوْمًا بِلَيْلٍ لَمْ يُغِرْ بِهِمْ حَتَّى يُصْبِحَ، فَلَمَّا أَصْبَحَ خَرَجَتِ الْيَهُودُ بِمَسَاحِيهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ، فَلَمَّا رَأَوْهُ قَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ، مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خَرِبَتْ خَيْبَرُ، إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Молик бизга хабар берди, у Ҳумайд ат-Тавийлдан, у Анас розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбарга кечаси келди. У бир қавмга кечаси келса, тонггача уларга ҳужум қилмасди. Тонг отганда, яҳудийлар кетмонлари ва саватлари билан чиқдилар. Уни кўрганларида дедилар: «Валлаҳи, Муҳаммад! Муҳаммад ва лашкар!» Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон!»