Саҳиҳи Муслим — 4999-ҳадис

Ов ва таом · Денгиз ўлимтигининг ҳалоллиги

4999-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ов ва таом

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو، جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةِ رَاكِبٍ وَأَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ نَرْصُدُ عِيرًا لِقُرَيْشٍ فَأَقَمْنَا بِالسَّاحِلِ نِصْفَ شَهْرٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ فَسُمِّيَ جَيْشَ الْخَبَطِ فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ دَابَّةً يُقَالُ لَهَا الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهَا نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا مِنْ وَدَكِهَا حَتَّى ثَابَتْ أَجْسَامُنَا - قَالَ - فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَصَبَهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى أَطْوَلِ رَجُلٍ فِي الْجَيْشِ وَأَطْوَلِ جَمَلٍ فَحَمَلَهُ عَلَيْهِ فَمَرَّ تَحْتَهُ قَالَ وَجَلَسَ فِي حَجَاجِ عَيْنِهِ نَفَرٌ قَالَ وَأَخْرَجْنَا مِنْ وَقْبِ عَيْنِهِ كَذَا وَكَذَا قُلَّةَ وَدَكٍ - قَالَ - وَكَانَ مَعَنَا جِرَابٌ مِنْ تَمْرٍ فَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ يُعْطِي كُلَّ رَجُلٍ مِنَّا قَبْضَةً قَبْضَةً ثُمَّ أَعْطَانَا تَمْرَةً تَمْرَةً فَلَمَّا فَنِيَ وَجَدْنَا فَقْدَهُ ‏.‏

Бизга Абдулжаббор ибн ал-Ало ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди. У деди: Амр Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деганини эшитди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни — уч юз сувори эдик — жўнатди, амиримиз Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ эди, Қурайш карвонини пойлаб турамиз деб. Соҳилда ярим ой турдик, бизга шундай қаттиқ очлик етдики, ҳатто (дарахт) баргини едик, шу сабабли (бу қўшин) Жайшул-Хабат (Барг қўшини) деб номланди. Денгиз бизга анбар дейиладиган бир ҳайвонни чиқариб ташлади, биз ундан ярим ой едик ва унинг ёғидан мой қилдик, ҳатто танамиз соғайди (кучга кирди).» У деди: «Абу Убайда унинг қовурғаларидан бирини олиб тик қилди, сўнг қўшиндаги энг баланд кишига ва энг баланд туяга қаради, уни (кишини туяга) миндириб, у (туя) унинг остидан ўтди.» У деди: «Унинг кўз косасида бир неча киши ўтирди.» У деди: «Биз унинг кўзи косасидан анча-мунча кўза ёғ чиқардик.» У деди: «Биз билан бирга бир халта хурмо бор эди, Абу Убайда ҳар биримизга биттадан-биттадан ҳовуч (хурмо) бериб турарди, сўнг биттадан-биттадан хурмо берди, у тугаганда эса унинг йўқлигини сездик.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 4998-ҳадисОв ва таом

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни жўнатди ва устимизга Абу Убайдани амир қилди — биз Қурайш карвонини кутиб олишимиз учун. У бизга биздан бошқа нарса топмагани учун бир халта хурмони озуқа қилиб берди.…

Сунани Насоий, 4354-ҳадисОв ва сўйиш китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни Абу Убайда билан бирга юбордилар, биз уч юз ва ўн неча киши эдик. У бизни бир халта хурмо билан таъминлади ва бизга бир ҳовучдан берарди. Уни кўриб бўлганимизда эса…

Сунани Насоий, 4352-ҳадисОв ва сўйиш китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни — уч юз отлиқни — Қурайш карвонини пойлаш учун юбордилар, амиримиз Абу Убайда ибнул-Жарроҳ эди. Биз соҳилда турдик, бизга шундай қаттиқ очлик етдики, ҳатто (хабат)…

Саҳиҳул Бухорий, 5494-ҳадисОв ва сўйиш

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни — уч юз отлиқ — Қурайшнинг карвонини пойлаш учун юбордилар, амиримиз Абу Убайда эди. Бизни қаттиқ очлик тутди, ҳатто хабат (дарахт баргини) едик, шу сабабли (лашкар)…

Саҳиҳул Бухорий, 2483-ҳадисШериклик китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) соҳил томонга бир қўшин юборди ва уларга Абу Убайда ибн Жарроҳни амир қилди. Улар уч юз (киши) эди, мен ҳам улар ичида эдим. Биз чиқдик, токи йўлнинг баъзисига…

Сунани Насоий, 4351-ҳадисОв ва сўйиш китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни юбордилар, биз уч юз киши эдик, озуқамизни елкаларимизда кўтариб юрардик. Озуқамиз тугаб кетди, ҳатто ҳар биримизга кунига биттадан хурмо (қолди). Унга: «Эй Абу Абдуллаҳ,…