حَدَّثَنَاهُ عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ إِلَى قَوْلِهِ " وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ " . وَلَمْ يَذْكُرِ الزِّيَادَةَ .
Бизга уни Осим ибн ан-Назр ат-Таймий ривоят қилди, бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, бизга Ҳумайд ушбу иснод билан «ва бизни дўзах азобидан сақла» сўзигача ривоят қилди, лекин зиёдани эслатмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) бизга Муовия(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди); фақат у икковида (ҳар иккаласида): «ва гўё улар иккови» деди; ва Муовиянинг «менга етиб келди» (деган) сўзини зикр қилмади.
), бизга Шуъба, ал-Муҳилдан, у Адий ибн Ҳотамдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у: «Ярим хурмо билан бўлса-да, ўзингизни дўзахдан сақланг,» дедилар.
бизга Маъмар Зуҳрийдан шу иснод билан, унинг «ва яхшиликни етказади» сўзигача хабар берди ва ундан кейингисини зикр қилмади.
Бизда закот берадиган асал йўқ, лекин бизга Муғира ибн Ҳаким хабар бердики, у: ‹Асалда закот йўқ,› деган эди. (Бу) кўнгилга ёқадиган адолатли (сўз),
бизга Саврий ибн Абу Нажиҳдан шу иснод билан ‹заҳуқо› сўзигача хабар берди ва бошқа оятни зикр қилмади ҳамда ‹нусуб (бутлар)› ўрнига ‹бутлар (санам)› деди.
бизга Холид Абу Қилобадан, ўз исноди ва маъноси билан ривоят қилди, лекин «у (киши) ҳақида қаттиқ сўз айтдилар» (сўзини) айтмади.