أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، وَأَبُو النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ جَالِسٌ فَيَقْرَأُ وَهُوَ جَالِسٌ فَإِذَا بَقِيَ مِنْ قِرَاءَتِهِ قَدْرُ مَا يَكُونُ ثَلاَثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ يَفْعَلُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар бериб, деди: бизга Ибн ал-Қосим, Моликдан ривоят қилиб, деди: менга Абдуллаҳ ибн Язид ва Абун-Назр, Абу Саламадан, у Оишадан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўтирган ҳолда намоз ўқир, ўтирган ҳолда қироат қилар эдилар. Қироатларидан ўттиз ёки қирқ оятча қолганда, тик туриб, тик турган ҳолда қироат қилар, сўнгра рукуъ қилар, сўнгра сажда қилар эдилар. Кейин иккинчи ракатда ҳам шундай қилар эдилар.