أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْعَبَّاسِ، - هُوَ الشَّاعِرُ - يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو إِنَّكَ تَصُومُ الدَّهْرَ وَتَقُومُ اللَّيْلَ وَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ هَجَمَتِ الْعَيْنُ وَنَفِهَتْ لَهُ النَّفْسُ لاَ صَامَ مَنْ صَامَ الأَبَدَ صَوْمُ الدَّهْرِ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ مِنَ الشَّهْرِ صَوْمُ الدَّهْرِ كُلِّهِ " . قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " صُمْ صَوْمَ دَاوُدَ كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا وَلاَ يَفِرُّ إِذَا لاَقَى " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул Аъло хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилиб, бизга Шуъба ривоят қилди, деди: менга Ҳабиб ибн Абу Собит хабар бериб, деди: мен Абул-Аббосни — у шоир эди — Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилаётганини эшитдим. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Абдуллаҳ ибн Амр, сен бутун умр рўза тутар ва тунда қоим бўлар (ибодат қилар) экансан. Агар буни қилсанг, кўз чуқурга ботади ва нафсинг ҳориб-чарчайди. Бутун умр рўза тутган киши рўза тутмагандир. Ҳар ойдан уч кун рўза — бутун йилнинг рўзасидир,» дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроғига кучим етади,» дедим. У: «Довуднинг рўзасини тут: у бир кун рўза тутиб, бир кун оғиз очар ва (душман билан) учрашганда қочмас эди,» дедилар.