أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ رُمَيْثَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ نِسَاءَ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم كَلَّمْنَهَا أَنْ تُكَلِّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّاسَ كَانُوا يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمْ يَوْمَ عَائِشَةَ وَتَقُولُ لَهُ إِنَّا نُحِبُّ الْخَيْرَ كَمَا تُحِبُّ عَائِشَةَ فَكَلَّمَتْهُ فَلَمْ يُجِبْهَا فَلَمَّا دَارَ عَلَيْهَا كَلَّمَتْهُ أَيْضًا فَلَمْ يُجِبْهَا وَقُلْنَ مَا رَدَّ عَلَيْكِ قَالَتْ لَمْ يُجِبْنِي . قُلْنَ لاَ تَدَعِيهِ حَتَّى يَرُدَّ عَلَيْكِ أَوْ تَنْظُرِينَ مَا يَقُولُ . فَلَمَّا دَارَ عَلَيْهَا كَلَّمَتْهُ فَقَالَ " لاَ تُؤْذِينِي فِي عَائِشَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَنْزِلْ عَلَىَّ الْوَحْىُ وَأَنَا فِي لِحَافِ امْرَأَةٍ مِنْكُنَّ إِلاَّ فِي لِحَافِ عَائِشَةَ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَانِ الْحَدِيثَانِ صَحِيحَانِ عَنْ عَبْدَةَ .
Менга Муҳаммад ибн Одам хабар берди, Абдадан, у Ҳишомдан, у Авф ибнул-Ҳорисдан, у Румайсадан, у Умм Саламадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг аёллари ундан (Умм Саламадан) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан гаплашишини сўрашди — одамлар совғаларини Оишанинг куни келтиришга ҳаракат қилар эдилар — ва унга: «Биз ҳам хайрни Оиша севганидек севамиз,» дейишини (сўрашди). Шунда у (Умм Салама) У зот билан гаплашди, аммо У зот унга жавоб бермадилар. Яна унинг навбати келганида у яна гаплашди, аммо У зот жавоб бермадилар. (Аёллар) унга: «У зот сенга нима дедилар?» дедилар. У: «Менга жавоб бермадилар,» деди. Улар: «У зот сенга жавоб бергунларича ёки нима дейишларини кўргунинча ундан қўл тортма,» дедилар. Яна унинг навбати келганида у У зот билан гаплашди. Шунда У зот: «Оиша ҳақида мени ранжитма. Чунки сизлардан бирортангизнинг кўрпаси остида турганимда менга ваҳий нозил бўлмади, фақат Оишанинг кўрпаси остида (нозил бўлди),» дедилар. Абу Абдурраҳмон деди: бу иккала ҳадис Абдадан (ривоят қилинган) саҳиҳдир.