أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، زَعَمَ أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلاً فَقَالُوا لِلَّذِينَ وَجَدُوهُ عِنْدَهُمْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا قَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَلاَ عَلِمْنَا قَاتِلاً . فَانْطَلَقُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ انْطَلَقْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَوَجَدْنَا أَحَدَنَا قَتِيلاً . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْكُبْرَ الْكُبْرَ " . فَقَالَ لَهُمْ " تَأْتُونَ بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَ " . قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ . قَالَ " فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ " . قَالُوا لاَ نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ . وَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبْطُلَ دَمُهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ . خَالَفَهُمْ عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Абу Нуайм ривоят қилди, у деди: бизга Саид ибн Убайд ат-Тоий ривоят қилди, Бушайр ибн Ясордан (ривоят қилиб) айтдики, ансорлардан, унга Саҳл ибн Абу Ҳасма дейилувчи бир киши унга хабар бердики, қавмидан бир неча киши Хайбарга йўл олишди ва у ерда ажралиб кетишди, сўнг улардан бирини ўлдирилган ҳолда топдилар. Улар уни (жасадни) ёнида топган кишиларга: «Бизнинг ҳамроҳимизни ўлдирдингиз!» деди. Улар: «Биз уни ўлдирмадик ва қотилни ҳам билмаймиз,» деди. Сўнг улар Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига бориб: «Эй Аллаҳнинг Набийси, биз Хайбарга йўл олдик, сўнг биримизни ўлдирилган ҳолда топдик,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Катталик, каттага,» дедилар. Сўнг уларга: «Уни ким ўлдиргани ҳақида далил (гувоҳ) келтирасизлар,» дедилар. Улар: «Бизда далил йўқ,» деди. У зот: «Унда улар сизларга қасамёд қилсин,» дедилар. Улар: «Биз яҳудийларнинг қасамларига рози бўлмаймиз,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қони беҳуда кетишини ёқтирмадилар, шунинг учун унинг қонбаҳосини садақа туяларидан юзтасини бериб тўладилар. Амр ибн Шуайб уларга мухолиф бўлди (бошқача ривоят қилди).