Сунани Насоий — 5237-ҳадис

Зийнат китоби · Сочни тартибга солиш

5237-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُقَدَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ كَانَتْ لَهُ جُمَّةٌ ضَخْمَةٌ فَسَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُ أَنْ يُحْسِنَ إِلَيْهَا وَأَنْ يَتَرَجَّلَ كُلَّ يَوْمٍ ‏.‏

Бизга Амр ибн Али ривоят қилди, у деди: бизга Умар ибн Али ибн Муқаддам ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Абу Қатодадан (ривоят қилдики), у деди: Унинг катта, қалин сочи бор эди. У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (бу ҳақда) сўради. У Зот унга сочига яхши қарашни ва ҳар куни тарамоқни буюрдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1859-ҳадисҲаж китоби

ки, унинг бошига озор етган ва сочини қирдирган эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир сигирни ҳадий (қурбонлик) қилишни буюрдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1680-ҳадисҲаж китоби

Савда Жамъ(Муздалифа) кечаси Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан изн сўради — у оғир (вазнли), суст (юришда секин) аёл эди — у зот унга изн берди.

Саҳиҳи Муслим, 2106-ҳадисКусуф намози

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кун чўчиди — қуёш тутилган кунни назарда тутди —; бас (шошилиб) бир кўйлак (зиреҳ) олди, то ридоси унга етказилгунга қадар (охири ридосини топди); кейин одамларга узун…

Сунани Насоий, 1557-ҳадисИкки ҳайит намози китоби

ки), бир қавм ҳилолни (ой кўринишини) кўриб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келишди. У киши уларга кун кўтарилганидан кейин рўзаларини очишни ва эртаси куни ҳайит (намози)га чиқишни буюрдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 6305-ҳадисДуо китоби

Ҳар бир Набий бир сўровни сўради — ёки: ҳар бир Набийга бир дуо бор, у у билан дуо қилган — у ижобат бўлди; мен эса ўз дуоимни қиёмат куни умматим учун шафоат қилдим

Сунани Насоий, 3820-ҳадисДеҳқончилик китоби

ки): унинг зиммасида жоҳилият даврида назр қилган, эътикофда ўтказадиган бир кечаси бор эди. Шунда у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, У эса унга эътикоф қилишни амр қилдилар.