قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنِّي وَجَدْتُ مِنْ فُلاَنٍ رِيحَ شَرَابٍ فَزَعَمَ أَنَّهُ شَرَابُ الطِّلاَءِ وَأَنَا سَائِلٌ عَمَّا شَرِبَ فَإِنْ كَانَ مُسْكِرًا جَلَدْتُهُ فَجَلَدَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رضى الله عنه الْحَدَّ تَامًّا .
ал-Ҳорис ибн Мискин (ривоят) ўқиб берилган, мен эшитиб турган ҳолда деди: Ибн ал-Қосимдан (ривоят қилиб), у деди: менга Молик, Ибн Шиҳобдан, у Соиб ибн Язиддан ривоят қилди, у унга хабар бердики, Умар ибн ал-Хаттоб уларнинг олдига чиқиб: «Мен фалон кишидан ичимлик ҳидини сездим, у эса уни тило (қайнатилган узум шарбати) ичимлиги деб даъво қилди. Мен у ичган нарса тўғрисида сўровчиман, агар у маст қилувчи бўлса, мен уни дарра ургайман,» деди. Сўнг Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу) унга ҳадни тўлиқ (дарра) урди.