حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، حَدَّثَنَا قَيْسٌ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ إِنِّي أَوَّلُ رَجُلٍ مِنَ الْعَرَبِ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا لَنَا طَعَامٌ إِلاَّ الْحُبُلَةَ وَهَذَا السَّمُرَ حَتَّى إِنَّ أَحَدَنَا لَيَضَعُ كَمَا تَضَعُ الشَّاةُ ثُمَّ أَصْبَحَتْ بَنُو أَسَدٍ يُعَزِّرُونِي فِي الدِّينِ لَقَدْ خِبْتُ إِذًا وَضَلَّ عَمَلِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ غَزْوَانَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Абу Холид ривоят қилди, бизга Қайс ривоят қилди, у деди: мен Саъд ибн Молик (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитдим: «Албатта, мен араблар ичида Аллаҳ йўлида биринчи бўлиб ўқ отган кишиман. Мен ўзимизни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ғазот қилаётганимизни кўрдим, ҳублаҳ ва мана шу самур (бир дарахт меваси)дан бошқа таомимиз йўқ эди, ҳатто биримиз қўй гунгиллаганидек гунгилларди. Сўнгра Бани Асад мени динда таълим бериб тарбияламоқчи бўлиб қолди. Агар шундай бўлса, мен зарар кўрган бўлардим ва амалим беҳуда кетган бўларди,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Утба ибн Ғазвондан ҳам (ҳадис) бор.