حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ : (ثمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ ) قَالَ الزُّبَيْرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُكَرَّرُ عَلَيْنَا الْخُصُومَةُ بَعْدَ الَّذِي كَانَ بَيْنَنَا فِي الدُّنْيَا قَالَ " نَعَمْ " . فَقَالَ إِنَّ الأَمْرَ إِذًا لَشَدِيدٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Муҳаммад ибн Амр ибн Алқамадан, у Яҳё ибн Абдурраҳмон ибн Ҳотибдан, у Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у отаси (аз-Зубайр розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Сўнг албатта сизлар қиёмат кунида Роббингиз ҳузурида баҳслашасизлар» (Зумар сураси, 31) (ояти) нозил бўлганда, аз-Зубайр: «Эй Расулуллаҳ, дунёда орамизда бўлган (низо)дан кейин яна бизга хусумат такрорланадими?» деди. У: «Ҳа,» дедилар. Шунда у: «Албатта, (бу) иш у ҳолда жуда оғирдир,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.