حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَسْوَدِ أَبُو عَمْرٍو الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَأَى مَخِيلَةً أَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا مَطَرَتْ سُرِّيَ عَنْهُ . قَالَتْ فَقُلْتُ لَهُ . فَقَالَ " وَمَا أَدْرِي لَعَلَّهُ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : (فلمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا ) " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Абдурраҳмон ибн ал-Асвад Абу Амр ал-Басрий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Робиаъ ривоят қилди, у Ибн Журайждан, у Атодан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (ёмғир) булутини кўрсалар, олдинга-орқага юра бошлардилар; ёмғир ёғса эса, (хавотирлари) тарқаларди.» (Оиша) деди: «Мен У(Набий)га шу ҳақда (сўраб) гапирдим. Шунда У: «Билмадим, балки бу Аллаҳ таоло айтганидек бўлар: «Бас, у(азоб)ни водийларига қараб келаётган булут шаклида кўрганларида: «Бу бизга ёмғир келтирувчи булутдир,» дедилар» (Аҳқоф сураси, 24),» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.