حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ الْحِمْصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ ابْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَهْدَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَاقَةً مِنْ إِبِلِهِ الَّتِي كَانُوا أَصَابُوا بِالْغَابَةِ فَعَوَّضَهُ مِنْهَا بَعْضَ الْعِوَضِ فَتَسَخَّطَهُ فَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى هَذَا الْمِنْبَرِ يَقُولُ " إِنَّ رِجَالاً مِنَ الْعَرَبِ يُهْدِي أَحَدُهُمُ الْهَدِيَّةَ فَأُعَوِّضُهُ مِنْهَا بِقَدْرِ مَا عِنْدِي ثُمَّ يَتَسَخَّطُهُ فَيَظَلُّ يَتَسَخَّطُ فِيهِ عَلَىَّ وَايْمُ اللَّهِ لاَ أَقْبَلُ بَعْدَ مَقَامِي هَذَا مِنْ رَجُلٍ مِنَ الْعَرَبِ هَدِيَّةً إِلاَّ مِنْ قُرَشِيٍّ أَوْ أَنْصَارِيٍّ أَوْ ثَقَفِيٍّ أَوْ دَوْسِيٍّ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ هَارُونَ عَنْ أَيُّوبَ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Аҳмад ибн Холид ал-Ҳимсий ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ривоят қилди, у Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурийдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Бану Фазорадан бўлган бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га улар Ғоба (деган жой)да ўлжа олган туяларидан бир туяни ҳадя қилди. У эса унга бунинг эвазига бироз бадал (алмаштирма) берди, у (киши) эса бундан норози бўлди. Шунда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шу минбар устида шундай деганини эшитдим: «Араблардан бўлган кишилар бордир, улардан бири менга ҳадя қилади, мен унга ўзимда борининг миқдорича бадал бераман, сўнг у бундан норози бўлади ва менга нисбатан норозилигини давом эттиради. Аллаҳга қасамки, мен шу туришимдан кейин араблардан бўлган бирон кишидан ҳадя қабул қилмайман — фақат қурайший ёки ансорий ёки сақафий ёки давсийдан бошқа,» дедилар. Бу ҳадис ҳасандир ва у Язид ибн Ҳоруннинг Айюбдан ривоят қилган ҳадисидан саҳиҳроқдир.