حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ قَالَ عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّهُ وَقِيذٌ " . قُلْتُ أُرْسِلُ كَلْبِي . قَالَ " إِذَا سَمَّيْتَ فَكُلْ وَإِلاَّ فَلاَ تَأْكُلْ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّمَا أَمْسَكَ لِنَفْسِهِ " . فَقَالَ أُرْسِلُ كَلْبِي فَأَجِدُ عَلَيْهِ كَلْبًا آخَرَ فَقَالَ " لاَ تَأْكُلْ لأَنَّكَ إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Шуъба Абдуллаҳ ибн Абус Сафардан, у Шаъбийдан ривоят қилди: Адий ибн Ҳотим айтди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан миърод (учли таёқ) ҳақида сўрадим. У: ‹Унинг ўткир учи билан тегса — е, ён томони билан тегса — ема, чунки у зарб билан ўлдирилган (мавқудза)дир›, дедилар. Мен: ‹Итимни қўйиб юбораман›, дедим. У: ‹Аллаҳнинг исмини айтсанг — е, акс ҳолда ема. Агар ит ундан еган бўлса, ема, чунки у фақат ўзи учун ушлаган›, дедилар. Мен: ‹Итимни қўйиб юбораман, сўнг унинг устида бошқа бир итни топаман›, дедим. У: ‹Ема, чунки сен фақат ўз итинг устига (Аллаҳнинг исмини) айтгансан›, дедилар», деди.