حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، قَالَ جَمَعَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بَنِي مَرْوَانَ حِينَ اسْتُخْلِفَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتْ لَهُ فَدَكُ فَكَانَ يُنْفِقُ مِنْهَا وَيَعُودُ مِنْهَا عَلَى صَغِيرِ بَنِي هَاشِمٍ وَيُزَوِّجُ مِنْهَا أَيِّمَهُمْ وَإِنَّ فَاطِمَةَ سَأَلَتْهُ أَنْ يَجْعَلَهَا لَهَا فَأَبَى فَكَانَتْ كَذَلِكَ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ فَلَمَّا أَنْ وَلِيَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه عَمِلَ فِيهَا بِمَا عَمِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَيَاتِهِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ فَلَمَّا أَنْ وَلِيَ عُمَرُ عَمِلَ فِيهَا بِمِثْلِ مَا عَمِلاَ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ ثُمَّ أَقْطَعَهَا مَرْوَانُ ثُمَّ صَارَتْ لِعُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ - يَعْنِي عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ - فَرَأَيْتُ أَمْرًا مَنَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ لَيْسَ لِي بِحَقٍّ وَأَنَا أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ رَدَدْتُهَا عَلَى مَا كَانَتْ يَعْنِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلِيَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْخِلاَفَةَ وَغَلَّتُهُ أَرْبَعُونَ أَلْفَ دِينَارٍ وَتُوُفِّيَ وَغَلَّتُهُ أَرْبَعُمِائَةِ دِينَارٍ وَلَوْ بَقِيَ لَكَانَ أَقَلَّ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Жарроҳ ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, Муғийрадан: У деди: Умар ибн Абдулазиз халифа қилинганида Бану Марвонни жам қилди ва деди: «Албатта, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Фадак бор эди, у ундан нафақа қилар, ундан Бану Ҳошимнинг кичикларига фойда етказар ва ундан уларнинг беваларини турмушга берар эди. Фотима ундан уни ўзига беришини сўради, у рад этди. Бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳаётларида шу ҳолда давом этди, токи у ўз йўлига ўтди (вафот этди). Абу Бакр розияллаҳу анҳу валий бўлганида унда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳаётларида амал қилгани каби амал қилди, токи ўз йўлига ўтди. Умар валий бўлганида унда у иккиси қилгани каби амал қилди, токи ўз йўлига ўтди. Сўнг уни Марвон ўзига тортиб олди, кейин у Умар ибн Абдулазизга ўтди.» У — яъни Умар ибн Абдулазиз — деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Фотима алайҳассаломдан ман қилган бир ишни кўрдим, у менга ҳақим билан эмас. Мен сизларни гувоҳ қиламанки, мен уни аввалги ҳолига қайтардим» — яъни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонидаги ҳолига. Абу Довуд деди: Умар ибн Абдулазиз халифаликни бошқарганида унинг даромади қирқ минг динор эди, вафот этганида даромади тўрт юз динор эди, агар қолганида эди яна камроқ бўлар эди.