حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنِي بَشِيرُ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ عَمِّهِ، أُسَامَةَ بْنِ أَخْدَرِيٍّ أَنَّ رَجُلاً، يُقَالُ لَهُ أَصْرَمُ كَانَ فِي النَّفَرِ الَّذِينَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا اسْمُكَ " . قَالَ أَنَا أَصْرَمُ . قَالَ " بَلْ أَنْتَ زُرْعَةُ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Бишр — яъни ибнул-Муфаззал — ривоят қилди. У деди: Менга Башир ибн Маймун амакиси Усома ибн Ахдарийдан ривоят қилдики, Асрам деб аталадиган бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келган жамоа ичида эди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Исминг нима?» деди. У: «Мен Асрамман», деди. У: «Йўқ, сен Зуръасан», деди.