حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيُعِدْ ". فَقَالَ رَجُلٌ هَذَا يَوْمٌ يُشْتَهَى فِيهِ اللَّحْمُ ـ وَذَكَرَ مِنْ جِيرَانِهِ فَكَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَذَرَهُ ـ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ خَيْرٌ مِنْ شَاتَيْنِ فَرَخَّصَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَدْرِي بَلَغَتِ الرُّخْصَةُ أَمْ لاَ، ثُمَّ انْكَفَأَ إِلَى كَبْشَيْنِ ـ يَعْنِي فَذَبَحَهُمَا ـ ثُمَّ انْكَفَأَ النَّاسُ إِلَى غُنَيْمَةٍ فَذَبَحُوهَا.
Али ибн Абдуллаҳ, Исмоил ибн Иброҳимдан, у Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Ким намоздан олдин сўйса, қайтарсин» дедилар. Бир киши: Бу — гўшт иштиёқ қилинадиган кун — ва ўз қўшниларини зикр қилди, гўё Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни узрли деб топдилар — ва менда икки қўйдан яхшироқ бир жазаъа бор, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга рухсат бердилар. Билмайман, рухсат (бошқага) етдими ёки йўқ. Сўнг икки қўчқорга бурилдилар — яъни уларни сўйдилар — сўнг одамлар бир подага бурилиб, уни сўйдилар.