حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَجَعَلْنَا لاَ نَصْعَدُ شَرَفًا، وَلاَ نَعْلُو شَرَفًا، وَلاَ نَهْبِطُ فِي وَادٍ، إِلاَّ رَفَعْنَا أَصْوَاتَنَا بِالتَّكْبِيرِ ـ قَالَ ـ فَدَنَا مِنَّا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ ارْبَعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ فَإِنَّكُمْ لاَ تَدْعُونَ أَصَمَّ وَلاَ غَائِبًا إِنَّمَا تَدْعُونَ سَمِيعًا بَصِيرًا ". ثُمَّ قَالَ " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ، أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَةً هِيَ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ، لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ ".
Абу Мусо айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир ғазотда эдик. Биз ҳеч бир баландликка кўтарилмас, ҳеч бир тепаликка чиқмас, водийга тушмас эдик, магар овозларимизни такбир билан кўтарардик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга яқинлашиб: "Эй одамлар, ўзингизга раҳм қилинглар (овозни пасайтиринглар), чунки сизлар кар ёки ғойибга дуо қилаётган эмассиз, балки Эшитувчи, Кўрувчига дуо қиляпсиз" деди. Кейин: "Эй Абдуллаҳ ибн Қайс, сенга жаннат хазиналаридан бир калимани ўргатмайми? — «Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ»" деди.