Саҳиҳул Бухорий — 956-ҳадис

Икки ҳайит намози · Минбарсиз ийдгоҳга чиқиш

956-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Икки ҳайит намози

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدٌ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ يَوْمَ الْفِطْرِ وَالأَضْحَى إِلَى الْمُصَلَّى، فَأَوَّلُ شَىْءٍ يَبْدَأُ بِهِ الصَّلاَةُ ثُمَّ يَنْصَرِفُ، فَيَقُومُ مُقَابِلَ النَّاسِ، وَالنَّاسُ جُلُوسٌ عَلَى صُفُوفِهِمْ، فَيَعِظُهُمْ وَيُوصِيهِمْ وَيَأْمُرُهُمْ، فَإِنْ كَانَ يُرِيدُ أَنْ يَقْطَعَ بَعْثًا قَطَعَهُ، أَوْ يَأْمُرَ بِشَىْءٍ أَمَرَ بِهِ، ثُمَّ يَنْصَرِفُ‏.‏ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَلَمْ يَزَلِ النَّاسُ عَلَى ذَلِكَ حَتَّى خَرَجْتُ مَعَ مَرْوَانَ وَهْوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ فِي أَضْحًى أَوْ فِطْرٍ، فَلَمَّا أَتَيْنَا الْمُصَلَّى إِذَا مِنْبَرٌ بَنَاهُ كَثِيرُ بْنُ الصَّلْتِ، فَإِذَا مَرْوَانُ يُرِيدُ أَنْ يَرْتَقِيَهُ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ، فَجَبَذْتُ بِثَوْبِهِ فَجَبَذَنِي فَارْتَفَعَ، فَخَطَبَ قَبْلَ الصَّلاَةِ، فَقُلْتُ لَهُ غَيَّرْتُمْ وَاللَّهِ‏.‏ فَقَالَ أَبَا سَعِيدٍ، قَدْ ذَهَبَ مَا تَعْلَمُ‏.‏ فَقُلْتُ مَا أَعْلَمُ وَاللَّهِ خَيْرٌ مِمَّا لاَ أَعْلَمُ‏.‏ فَقَالَ إِنَّ النَّاسَ لَمْ يَكُونُوا يَجْلِسُونَ لَنَا بَعْدَ الصَّلاَةِ فَجَعَلْتُهَا قَبْلَ الصَّلاَةِ‏.‏

Саъид ибн Абу Марям бизга айтди: Муҳаммад ибн Жаъфар бизга айтди: Зайд менга хабар берди, Иёз ибн Абдуллаҳ ибн Абу Сарҳдан, у Абу Саъид Худрийдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Фитр ва Азҳа куни намозгоҳ (мусалло)га чиқар эдилар. Бошлайдиган биринчи нарсаси намоз эди, сўнг (намоздан) қайтиб одамларга рўпара турар, одамлар сафларида ўтирган ҳолда (бўларди). У зот уларга ваъз қилар, уларга васият қилар, уларга (бирор нарсани) буюрар эдилар. Агар бир қўшин (лашкар) ажратишни истасалар, уни ажратар, ёки бирор нарсани буюрмоқчи бўлсалар, буюрар эдилар, сўнг (уйига) қайтар эдилар. Абу Саъид деди: Одамлар шу (қоида) устида давом этди, ҳатто мен Марвон билан — у Мадина амири эди — Азҳа ёки Фитрда чиқдим. Биз намозгоҳга келганимизда, Касир ибн Салт қурган бир минбар (турган) эди. Марвон намоз ўқишдан олдин унга чиқмоқчи бўлди. Мен унинг кийимидан тортдим, у мени тортди, (минбарга) кўтарилди ва намоздан олдин хутба қилди. Мен унга: ‹Аллаҳга қасамки, (суннатни) ўзгартирдингиз› дедим. У: ‹Эй Абу Саъид, сен билган (қоида) кетди (ўтиб кетди)› деди. Мен: ‹Аллаҳга қасамки, мен билган (нарса) билмаганимдан яхшироқ› дедим. У: ‹Албатта одамлар намоздан кейин биз учун ўтирмас эдилар, шунинг учун мен уни (хутбани) намоздан олдин қилдим› деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1129-ҳадисНамоз китоби

у (Абу Саъид) унинг бўғизига биринчи туртишдан қаттиқроқ туртди. У тик туриб (жаҳл билан) қолди ва Абу Саъидни (сўкиб) ранжитди; кейин одамларни ёриб чиқиб кетди ва Марвоннинг олдига кириб, унга — бошига тушган…

Саҳиҳул Бухорий, 917-ҳадисЖума намози

. У буюрди, у (дурадгор) уни Ғоба (ўрмони)нинг юлғунидан ясади, сўнг уни келтирди. У (аёл) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга юборди, у зот уни (қўйишни) буюрди, у мана шу ерга қўйилди. Сўнг мен…

Сунани Насоий, 4191-ҳадисБайъат китоби

Мен Абдуллаҳ ибн Амрнинг олдига етиб келдим. У Каъбанинг соясида ўтирар, одамлар унинг атрофига тўпланган эдилар. Мен унинг шундай деганини эшитдим: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир сафарда…

Саҳиҳул Бухорий, 509-ҳадисНамоз китоби

Мен жума куни Абу Саъид Худрийни одамлардан ўзини тўсадиган бир нарса томон намоз ўқиётганини кўрдим. Бану Абу Муъайтдан бир йигит унинг олдидан ўтмоқчи бўлди, Абу Саъид унинг кўкрагига туртиб қайтарди. Йигит…

Саҳиҳи Муслим, 1058-ҳадисНамоз китоби

Ибн ал-Ашъас замонида Куфага бир киши ғолиб бўлди (уни номлади); у Абу Убайда ибн Абдуллаҳга — одамларга намоз ўқишни — буюрди. У намоз ўқир, рукуъдан бошини кўтарганида мен: ‹Аллаҳумма роббано лакал-ҳамд,…

Сунани Абу Довуд, 824-ҳадисНамоз китоби

Убода ибн ас-Сомит субҳ (бомдод) намозига кечикди, муъаззин Абу Нуайм намозга иқомат айтди, Абу Нуайм одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиди. Убода келди, мен у билан бирга эдим, биз Абу Нуаймнинг орқасида саф тортдик.…