وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، قَالَ كَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ حِينَ يُسَلِّمُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَلاَ نَعْبُدُ إِلاَّ إِيَّاهُ لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الْفَضْلُ وَلَهُ الثَّنَاءُ الْحَسَنُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ " . وَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهَلِّلُ بِهِنَّ دُبُرَ كُلِّ صَلاَةٍ .
Абуз-Зубайр айтди: Ибн аз-Зубайр ҳар намознинг ортида, салом берганида: «Ло илаҳа иллаллаҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамд, ва ҳува ало кулли шайъин қодир. Аллаҳумма ло мониъа лимо аътойта, ва ло муътия лимо манаъта, ва ло янфаъу зал-жадди минкал-жадд Ло ҳавла ва ло қуввата илла биллаҳ. Ло илаҳа иллаллаҳ, ва ло наъбуду илла ийяҳ, лаҳун-ниъмату ва лаҳул-фадл, ва лаҳус-санўул-ҳасан. Ло илаҳа иллаллаҳ, мухлисина лаҳуд-дийн, ва лав кариҳал-кофирун» дер эди. Ва у: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар намознинг ортида буларни (таҳлилни) айтар эди» деди.