حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُتِيتُ بِالْبُرَاقِ - وَهُوَ دَابَّةٌ أَبْيَضُ طَوِيلٌ فَوْقَ الْحِمَارِ وَدُونَ الْبَغْلِ يَضَعُ حَافِرَهُ عِنْدَ مُنْتَهَى طَرْفِهِ - قَالَ فَرَكِبْتُهُ حَتَّى أَتَيْتُ بَيْتَ الْمَقْدِسِ - قَالَ - فَرَبَطْتُهُ بِالْحَلْقَةِ الَّتِي يَرْبِطُ بِهِ الأَنْبِيَاءُ - قَالَ - ثُمَّ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَصَلَّيْتُ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجْتُ فَجَاءَنِي جِبْرِيلُ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - بِإِنَاءٍ مِنْ خَمْرٍ وَإِنَاءٍ مِنْ لَبَنٍ فَاخْتَرْتُ اللَّبَنَ فَقَالَ جِبْرِيلُ صلى الله عليه وسلم اخْتَرْتَ الْفِطْرَةَ . ثُمَّ عَرَجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ فَقِيلَ مَنْ أَنْتَ قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ . قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ . فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِآدَمَ فَرَحَّبَ بِي وَدَعَا لِي بِخَيْرٍ . ثُمَّ عَرَجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ الثَّانِيَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ . فَقِيلَ مَنْ أَنْتَ قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ . قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ . فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِابْنَىِ الْخَالَةِ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَيَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّاءَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا فَرَحَّبَا وَدَعَوَا لِي بِخَيْرٍ . ثُمَّ عَرَجَ بِي إِلَى السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ . فَقِيلَ مَنْ أَنْتَ قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم . قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ . فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِيُوسُفَ صلى الله عليه وسلم إِذَا هُوَ قَدْ أُعْطِيَ شَطْرَ الْحُسْنِ فَرَحَّبَ وَدَعَا لِي بِخَيْرٍ . ثُمَّ عَرَجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ الرَّابِعَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ . قَالَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ . فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِإِدْرِيسَ فَرَحَّبَ وَدَعَا لِي بِخَيْرٍ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا} ثُمَّ عَرَجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ الْخَامِسَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ . قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ . قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ . فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِهَارُونَ صلى الله عليه وسلم فَرَحَّبَ وَدَعَا لِي بِخَيْرٍ . ثُمَّ عَرَجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ السَّادِسَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ . قِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ . قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ . فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِمُوسَى صلى الله عليه وسلم فَرَحَّبَ وَدَعَا لِي بِخَيْرٍ . ثُمَّ عَرَجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ فَقِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم . قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ . فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِإِبْرَاهِيمَ صلى الله عليه وسلم مُسْنِدًا ظَهْرَهُ إِلَى الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَإِذَا هُوَ يَدْخُلُهُ كُلَّ يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ لاَ يَعُودُونَ إِلَيْهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِي إِلَى السِّدْرَةِ الْمُنْتَهَى وَإِذَا وَرَقُهَا كَآذَانِ الْفِيَلَةِ وَإِذَا ثَمَرُهَا كَالْقِلاَلِ - قَالَ - فَلَمَّا غَشِيَهَا مِنْ أَمْرِ اللَّهِ مَا غَشِيَ تَغَيَّرَتْ فَمَا أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَنْعَتَهَا مِنْ حُسْنِهَا . فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَىَّ مَا أَوْحَى فَفَرَضَ عَلَىَّ خَمْسِينَ صَلاَةً فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَنَزَلْتُ إِلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا فَرَضَ رَبُّكَ عَلَى أُمَّتِكَ قُلْتُ خَمْسِينَ صَلاَةً . قَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لاَ يُطِيقُونَ ذَلِكَ فَإِنِّي قَدْ بَلَوْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَخَبَرْتُهُمْ . قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَبِّي فَقُلْتُ يَا رَبِّ خَفِّفْ عَلَى أُمَّتِي . فَحَطَّ عَنِّي خَمْسًا فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقُلْتُ حَطَّ عَنِّي خَمْسًا . قَالَ إِنَّ أُمَّتَكَ لاَ يُطِيقُونَ ذَلِكَ فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ . - قَالَ - فَلَمْ أَزَلْ أَرْجِعُ بَيْنَ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَبَيْنَ مُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - حَتَّى قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّهُنَّ خَمْسُ صَلَوَاتٍ كُلَّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ لِكُلِّ صَلاَةٍ عَشْرٌ فَذَلِكَ خَمْسُونَ صَلاَةً . وَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً فَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ لَهُ عَشْرًا وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ تُكْتَبْ شَيْئًا فَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ سَيِّئَةً وَاحِدَةً - قَالَ - فَنَزَلْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ قَدْ رَجَعْتُ إِلَى رَبِّي حَتَّى اسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ " .
Анас ибн Молик (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Менга Буроқ келтирилди — у оқ, узун, эшакдан катта, хачирдан кичик ҳайвон; у туёғини кўзи етган (энг охирги) жойига қўяр эди. Мен унга миндим — то Байтул-Мақдисга етгунимгача; уни анбиёлар боғлайдиган ҳалқага боғладим. Кейин масжидга кириб, унда икки ракат намоз ўқидим, кейин чиқдим. Бас менга Жибрил (алайҳиссалом) бир идиш хамр (вино) ва бир идиш сут (билан) келди; мен сутни танладим. Жибрил (алайҳиссалом): ‹Сен фитратни танладинг› деди. Кейин у биз билан осмонга кўтарилди. Жибрил (эшик) очишни сўради; ‹Сен кимсан?› дейилди. У: ‹Жибрил› деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад› деди. ‹Унга (Расул қилиб) юборилдими?› дейилди. У: ‹Унга юборилди› деди. Бас бизга (эшик) очилди — қарасам, Одам (олдида)ман; у менга марҳабо айтди ва менга яхшилик (билан) дуо қилди. Кейин у биз билан иккинчи осмонга кўтарилди; Жибрил (алайҳиссалом) (эшик) очишни сўради; ‹Сен кимсан?› дейилди. У: ‹Жибрил› деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад› деди. ‹Унга юборилдими?› дейилди. У: ‹Унга юборилди› деди. Бас бизга очилди — қарасам, икки хола ўғли — Исо ибн Марям ва Яҳё ибн Закарийё (Аллаҳнинг салавоти уларга) (олдида)ман; улар менга марҳабо айтдилар ва яхшилик (билан) дуо қилдилар. Кейин у мени учинчи осмонга кўтарди; Жибрил (эшик) очишни сўради; ‹Сен кимсан?› дейилди. У: ‹Жибрил› деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)› деди. ‹Унга юборилдими?› дейилди. У: ‹Унга юборилди› деди. Бас бизга очилди — қарасам, Юсуф (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (олдида)ман — унга гўзалликнинг ярми берилган эди; у менга марҳабо айтди ва яхшилик (билан) дуо қилди. Кейин у биз билан тўртинчи осмонга кўтарди; Жибрил (алайҳиссалом) (эшик) очишни сўради; ‹Бу ким?› дейилди. У: ‹Жибрил› деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад› деди. ‹Унга юборилдими?› дейилди. У: ‹Унга юборилди› деди. Бас бизга очилди — қарасам, Идрис (олдида)ман; у менга марҳабо айтди ва яхшилик (билан) дуо қилди. Аллаҳ — азза ва жалла: «Ва биз уни баланд бир мақомга кўтардик» деган. Кейин у биз билан бешинчи осмонга кўтарди; Жибрил (эшик) очишни сўради; ‹Бу ким?› дейилди. У: ‹Жибрил› деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад› деди. ‹Унга юборилдими?› дейилди. У: ‹Унга юборилди› деди. Бас бизга очилди — қарасам, Ҳорун (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (олдида)ман; у менга марҳабо айтди ва яхшилик (билан) дуо қилди. Кейин у биз билан олтинчи осмонга кўтарди; Жибрил (алайҳиссалом) (эшик) очишни сўради; ‹Бу ким?› дейилди. У: ‹Жибрил› деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад› деди. ‹Унга юборилдими?› дейилди. У: ‹Унга юборилди› деди. Бас бизга очилди — қарасам, Мусо (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (олдида)ман; у менга марҳабо айтди ва яхшилик (билан) дуо қилди. Кейин у биз билан еттинчи осмонга кўтарди; Жибрил (эшик) очишни сўради; ‹Бу ким?› дейилди. У: ‹Жибрил› деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)› деди. ‹Унга юборилдими?› дейилди. У: ‹Унга юборилди› деди. Бас бизга очилди — қарасам, Иброҳим (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (олдида)ман; у орқасини Байтул-Маъмурга суяб (ўтирибди); у (Байтул-Маъмур)га ҳар куни етмиш минг малак киради, улар унга (қайта) қайтмайди. Кейин у мени Сидратул-Мунтаҳога олиб борди — унинг япроқлари фил қулоқларидек, меваси (катта) кўзалардек эди. Унга Аллаҳнинг ишидан (нимаики) қоплаб олса қоплаб олди — у ўзгарди; бас Аллаҳнинг халқидан ҳеч ким — унинг гўзаллигидан (уни) таърифлаб беришга қодир эмас. Бас Аллаҳ менга (не)ни ваҳий қилса — ваҳий қилди; ва менга ҳар кун-кечада эллик намоз фарз қилди. Мен Мусо (соллаллаҳу алайҳи васаллам)(нинг олди)га тушдим. У: ‹Роббинг умматингга нимани фарз қилди?› деди. Мен: ‹Эллик намоз› дедим. У: ‹Роббинг(нинг олди)га қайт ва ундан енгиллик сўра, чунки умматинг бунга тоқат қилолмайди; мен Бани Исроилни синаб кўрдим, уларни билдим› деди. (Набий айтди:) Мен Роббим(нинг олди)га қайтиб: ‹Роббим, умматимга енгиллик қил› дедим. У мендан беш(намоз)ни туширди. Мен Мусо(нинг олди)га қайтиб: ‹У мендан бешни туширди› дедим. У: ‹Албатта умматинг бунга тоқат қилолмайди, Роббинг(нинг олди)га қайт ва ундан енгиллик сўра› деди. (Набий айтди:) Мен Роббим — табарака ва таоло — билан Мусо (алайҳиссалом) ўртасида қайтишда давом этдим — то У: ‹Эй Муҳаммад, албатта улар ҳар кун-кечада беш намоз; ҳар намозга ўн (ажр); шу — эллик намоз(дир). Кимки бир яхшиликни ният қилиб, уни қилмаса — унга бир яхшилик ёзилади; агар уни қилса — унга ўн (яхшилик) ёзилади; кимки бир ёмонликни ният қилиб, уни қилмаса — унга ҳеч нарса ёзилмайди; агар уни қилса — унга битта ёмонлик ёзилади› деганигача. (Набий айтди:) Мен тушдим — то Мусо (соллаллаҳу алайҳи васаллам)(нинг олди)га етгунимгача; мен унга хабар бердим. У: ‹Роббинг(нинг олди)га қайт ва ундан енгиллик сўра› деди.» Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мен: ‹Мен Роббим(нинг олди)га (шунчалар) қайтдимки, то ундан уялиб кетдим› дедим" деди.