أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي يَعْلَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ أَتَوْا مُحَمَّدًا فَقَالُوا إِنَّ الَّذِي تَقُولُ وَتَدْعُو إِلَيْهِ لَحَسَنٌ لَوْ تُخْبِرُنَا أَنَّ لِمَا عَمِلْنَا كَفَّارَةً . فَنَزَلَتْ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ } وَنَزَلَتْ { قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ } .
Бизга ал-Ҳасан ибн Муҳаммад аз-Заъфароний хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилди, Ибн Журайж деди: менга Яъло хабар берди, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики): Мушрик аҳлидан бир неча киши Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдилар ва: «Сен айтаётган ва даъват этаётган нарса албатта яхшидир, агар сен бизга қилган ишларимиз учун каффорат борлигини хабар берсанг (қани эди),» дедилар. Шунда: «Ва улар Аллаҳ билан бирга бошқа маъбудга ибодат қилмайдилар» (Фурқон сураси, 68) (ояти) нозил бўлди ва: «Айт: эй ўз жонларига исроф қилган бандаларим!» (Зумар сураси, 53) (ояти ҳам) нозил бўлди.