حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ وَكُنْتُ عَلَى جَمَلٍ فَقَالَ " مَا لَكَ فِي آخِرِ النَّاسِ " . قُلْتُ أَعْيَا بَعِيرِي فَأَخَذَ بِذَنَبِهِ ثُمَّ زَجَرَهُ فَإِنْ كُنْتُ إِنَّمَا أَنَا فِي أَوَّلِ النَّاسِ يُهِمُّنِي رَأْسُهُ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ قَالَ " مَا فَعَلَ الْجَمَلُ بِعْنِيهِ " . قُلْتُ لاَ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ بَلْ بِعْنِيهِ " . قُلْتُ لاَ بَلْ هُوَ لَكَ . قَالَ " لاَ بَلْ بِعْنِيهِ قَدْ أَخَذْتُهُ بِوُقِيَّةٍ ارْكَبْهُ فَإِذَا قَدِمْتَ الْمَدِينَةَ فَائْتِنَا بِهِ " . فَلَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ جِئْتُهُ بِهِ فَقَالَ لِبِلاَلٍ " يَا بِلاَلُ زِنْ لَهُ أُوقِيَّةً وَزِدْهُ قِيرَاطًا " . قُلْتُ هَذَا شَىْءٌ زَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يُفَارِقْنِي فَجَعَلْتُهُ فِي كِيسٍ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدِي حَتَّى جَاءَ أَهْلُ الشَّامِ يَوْمَ الْحَرَّةِ فَأَخَذُوا مِنَّا مَا أَخَذُوا .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилиб, деди: бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Солим ибн Абил-Жаъддан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга сафарда эдим ва бир туяда эдим. (У): «Сенга нима бўлди, одамларнинг охирида (қолиб кетибсан)?» дедилар. Мен: «Туям ҳориди,» дедим. Шунда (у) унинг думидан тутиб, сўнг уни ҳайдадилар, шундан кейин мен одамларнинг энг олдида бўлиб қолдим, ҳатто унинг боши (бошқалардан олдинга ўтиб кетишидан) мени ташвишга соларди. (Мадинага) яқинлашганимизда: «Туя нима бўлди? Буни менга сотгин,» дедилар. Мен: «Йўқ, балки у сизники, эй Расулаллаҳ,» дедим. (У): «Йўқ, балки менга сотгин,» дедилар. Мен: «Йўқ, балки у сизники,» дедим. (У): «Йўқ, балки менга сотгин, мен уни бир уқияга олдим. Уни миниб юр, Мадинага етиб келганингда, уни бизга олиб келгин,» дедилар. Мен Мадинага етиб келганимда, уни (туяни) олиб келдим. Шунда (у) Билолга: «Эй Билол, унга бир уқия тортиб (тарозида ўлчаб) бергин ва унга бир қирот қўшгин,» дедилар. Мен: «Бу Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга қўшиб берган нарса,» дедим. Шу (қўшимча) мендан ажралмади, мен уни бир ҳамёнга солиб қўйдим, у Ҳарра кунида Шом аҳли келиб, биздан олганларини олиб кетгунига қадар менда турди.