حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ صُهَيْبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي قَوْلِه: (لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ ) قَالَ " إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ نَادَى مُنَادٍ إِنَّ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ مَوْعِدًا . قَالُوا أَلَمْ يُبَيِّضْ وُجُوهَنَا وَيُنَجِّنَا مِنَ النَّارِ وَيُدْخِلْنَا الْجَنَّةَ قَالُوا بَلَى . قَالَ فَيُكْشَفُ الْحِجَابُ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَعْطَاهُمْ شَيْئًا أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِنَ النَّظَرِ إِلَيْهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ إِنَّمَا أَسْنَدَهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَرَفَعَهُ . وَرَوَى سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ وَحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَوْلَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Собит ал-Бунонийдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан, у Суҳайбдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (Аллаҳнинг): «Яхшилик қилганларга гўзал (мукофот) ва (ундан ҳам) зиёда (нарса) бордир,» (Юнус сураси, 26) деган сўзи ҳақида (ривоят қилдики, Набий) дедилар: «Жаннат аҳли жаннатга кирганида, бир жарчи: «Албатта, сизлар учун Аллаҳ ҳузурида бир ваъда бор,» деб нидо қилади. Улар: «(Аллаҳ) юзларимизни оппоқ қилмадими, бизни дўзахдан қутқармадими ва бизни жаннатга киритмадими?» дейдилар. Улар: «Ҳа (қилди),» (дейилади). (Набий) деди: бас, парда кўтарилади.» (Набий) деди: «Аллаҳга қасамки, (Аллаҳ) уларга Унга (Аллаҳга) қарашдан кўра маҳбуброқ нарса бермаган,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадисни Ҳаммод ибн Саламагина муснад қилиб, марфуъ (Набийга кўтарилган) ҳолда ривоят қилган. Сулаймон ибнул-Муғира ва Ҳаммод ибн Зайд бу ҳадисни Собит ал-Бунонийдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан (мавқуф — ўз) сўзи (сифатида) ривоят қилганлар.