حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا مُغِيرَةُ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ كَعْبُ بْنُ عُجْرَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَفِيَّ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ وَإِيَّاىَ عَنَى بِهَا : (فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ ) قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْحُدَيْبِيَةِ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ وَقَدْ حَصَرَنَا الْمُشْرِكُونَ وَكَانَتْ لِي وَفْرَةٌ فَجَعَلَتِ الْهَوَامُّ تَسَاقَطُ عَلَى وَجْهِي فَمَرَّ بِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كَأَنَّ هَوَامَّ رَأْسِكَ تُؤْذِيكَ " . قَالَ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَاحْلِقْ " . وَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ . قَالَ مُجَاهِدٌ الصِّيَامُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ وَالطَّعَامُ سِتَّةُ مَسَاكِينَ وَالنُّسُكُ شَاةٌ فَصَاعِدًا . حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ ذَلِكَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سَوَّارٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ ذَلِكَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَصْبَهَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ أَيْضًا .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Ҳушайм хабар берди, бизга Муғийра хабар берди, Мужоҳиддан (ривоят қилиб), у деди: Каъб ибн Ужра (розияллаҳу анҳу) айтди: «Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, бу оят мен ҳақимда нозил бўлди ва у билан мен назарда тутилдим: «Сизлардан ким касал бўлса ёки бошида озор (жароҳат) бўлса, рўза тутиш, садақа бериш ёки қурбонлик сўйишдан фидя (тўласин)» (Бақара сураси, 196).» (Каъб) деди: биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Ҳудайбияда эҳромда эдик, мушриклар бизни тўсиб қўйган эдилар. Менинг сочим кўп эди, ҳашаротлар юзимга тушар эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёнимдан ўтиб: «Бошингдаги ҳашаротлар сени қийнаётганга ўхшайди,» дедилар. (Каъб) деди: мен: «Ҳа,» дедим. (Набий): «Сочингни қириб ташла,» дедилар. Шунда бу оят нозил бўлди. Мужоҳид деди: рўза — уч кун, таом — олти мискинга, қурбонлик эса бир қўй ёки ундан ортиғидир. Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Ҳушайм Абу Бишрдан, у Мужоҳиддан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у Каъб ибн Ужрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Ҳушайм Ашъас ибн Саввордан, у аш-Шаъбийдан, у Абдуллаҳ ибн Маъқилдан, у Каъб ибн Ужрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Буни Абдурраҳмон ибнул-Асбаҳоний ҳам Абдуллаҳ ибн Маъқилдан ривоят қилган.