حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنْتُ مُسْتَتِرًا بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَجَاءَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ كَثِيرٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ قَلِيلٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ قُرَشِيٌّ وَخَتَنَاهُ ثَقَفِيَّانِ أَوْ ثَقَفِيٌّ وَخَتَنَاهُ قُرَشِيَّانِ فَتَكَلَّمُوا بِكَلاَمٍ لَمْ أَفْهَمْهُ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتُرَوْنَ أَنَّ اللَّهَ يَسْمَعُ كَلاَمَنَا هَذَا فَقَالَ الآخَرُ إِنَّا إِذَا رَفَعْنَا أَصْوَاتَنَا سَمِعَهُ وَإِذَا لَمْ نَرْفَعْ أَصْوَاتَنَا لَمْ يَسْمَعْهُ فَقَالَ الآخَرُ إِنْ سَمِعَ مِنْهُ شَيْئًا سَمِعَهُ كُلَّهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ : ( ومَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلاَ أَبْصَارُكُمْ وَلاَ جُلُودُكُمْ ) إِلَى قَوْلِهِ : (أَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، نَحْوَهُ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Умора ибн Умайдан, у Абдурраҳмон ибн Язиддан (ривоят қилдики), у деди: Абдуллаҳ (Ибн Масъуд) деди: «Мен Каъбанинг пардалари остида яшириниб турган эдим. Шунда уч киши келди — қоринларининг ёғи кўп, қалбларининг фиқҳи (тушунчаси) оз эди: бир қурайшлик ва унинг куёви бўлмиш икки сақафий, ёки бир сақафий ва унинг куёви бўлмиш икки қурайшлик. Улар мен тушунмайдиган бир гапни гапиришди. Сўнг улардан бири: «Аллаҳ бизнинг бу гапларимизни эшитади, деб ўйлайсизларми?» деди. Бошқаси: «Овозимизни кўтарсак, эшитади; овозимизни кўтармасак, эшитмайди,» деди. Яна бири: «Агар ундан бирор нарсани эшитса, ҳаммасини эшитади,» деди.» Абдуллаҳ деди: «Мен буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтдим. Шунда Аллаҳ: «Қулоқларингиз, кўзларингиз ва териларингиз сизларга қарши гувоҳлик беришидан яширинмас эдингизлар» — деган сўзидан то «зиён кўрганлардан бўлиб қолдингизлар» (Фуссилат сураси, 22-23) деган сўзигача (оятларни) нозил қилди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Умора ибн Умайдан, у Ваҳб ибн Робиаъдан, у Абдуллаҳ (Ибн Масъуд)дан шунга ўхшаш (ривоят қилди).